(11 minuten leestijd)
Dit artikel was eerder al onderdeel van Zwarte Waarheid Chapter 3A
Om te beginnen en verwarring te vermijden,
eerst een korte uitleg over de invasies van Arabieren in Noordelijk Afrika (uit ZwarteWaarheid Chapter 2 ):
“Tijdens de Arabische invasies in Noord-Afrika, vanaf de 7e eeuw, vermengden de Turkse, Perzische en andere non-Afrikaanse Arabische volkeren zich in de loop van eeuwen. En door de genocides op de oorspronkelijke Zwarte bewoners, en hun verdringing naar zuidelijker gebieden in Noord-Afrikaanse landen, veranderde het etnisch gezicht van Marokko tot Egypte. Dit “verbleken” van het oorspronkelijke ras nam honderden jaren in beslag. Historische gebeurtenissen dus, die zich afspeelden over heel Noord-Afrika. Het is vergelijkbaar met hoe het etnisch gezicht van Noord-Amerika na de 16e eeuw sterk veranderd is. Er niet meer uitziet als dat van de oorspronkelijke bewoners. Want wanneer je naar welke stad of dorp in Amerika gaat of naar Amerikaanse films kijkt. Hoe vaak zie je dan een Native-American?”
De Mohammedaanse Moren uit Noord-Afrika, uit voornamelijk Marokko, veroverden Spanje en Sicilië in het begin 8e eeuw en haalden gedurende hun aanwezigheid van bijna 700 jaar (tot ca.1492 ) Europa uit de donkere middeleeuwen. Er was een voorgeschiedenis.
Tijdens de islamitische veroveringstochten (vanaf de 7e eeuw) werd ook Alexandrië in Egypte ingenomen. Daar bevond zich de bibliotheek van Alexandrië. Alle kennis van de Oudegyptenaren was door de Oudgrieken, nadat zij het oude Egypte hadden veroverd, verzameld, naar het Grieks vertaald, en in Alexandrië opgeslagen. Deze Oudegyptische kennis was het fundament van de Griekse beschaving. (lees The Arab Invasion of Egypt by Alfred Butler)
In de beginperiode van de islam, rond de 7e eeuw, werd van een gelovige verwacht dat hij of zij zich volledig overgaf aan het leren van kennis en wijsheid op alle vlakken van menselijke activiteit. Dus een gelovige was in essentie een zuivere wetens-mens of wetenschapper. Toen de mohammedanen Egypte veroverden wisten zij zeer veel geschriften in Alexandrië te vertalen en op de kennis uit die geschriften verder te bouwen. Deze kennis deelden zij tijdens Europa`s donkere middeleeuwen. Zij stelden in werking het tijdperk van Renaissance.
In Europa voegden verschillende koningshuizen en families van adel in die periode van de geschiedenis (14e en 15e eeuw) een “moor-hoofd” toe in het familiewapen.

Afbeelding van gekroonde Moorse hoofden op een wapen/blazoen in Slovenië
Even een uitleg over de herkomst van het woord Moor:
Toen de Romeinen in het tegenwoordige Morocco (in het Nederlands Marokko), kwamen rond 50 BC, noemden zij de mensen die ze daar zagen Maures. Van het Griekse mauros (zwart).
Omdat tijdens de opkomst van het mohammedanisme de bewoners van pre-arabisch Noord-Afrika (vooral Marokko) nog merendeel zwart waren werden zij, toen ze bekeerd waren tot de islam en Spanje en Sicilië veroverden, Moren genoemd.
Het woord Morocco is een moderne verbastering van de Berber benaming voor die streek in Noordelijk West-Afrika; Mur-A-Kush. (Land van God).
Waren de Grieken de originators van dit woord Mauros? Of was het een Griekse verbastering van het woord Mur? Het is ook bekend dat het Berbervolk zelf Mur-a-Kush genoemd werd door andere volkeren. Mur-a-Kush betekende dus ook “Mensen van god”.
Dus toen de Grieken dit (pre-arabisch) Noord-Afrikaans volk leerden kennen en zagen dat zij melanine-rijke mensen waren leenden zij het woord Mur (mensen) en veranderden het tot Mauros (Zwarte mensen). Wat uiteindelijk Moor werd. (noot: de Grieken plaatsten achter namen en benamingen de suffix -os, -is, of -us)
Dus Maur werd Mauros.
De naam Mur-a-Kush werd door de Perzen verbasterd tot Marrakech. In Iran word Marokko tegenwoordig nog steeds Marrakech genoemd. In vroeger tijden, maar ook tegenwoordig in de Arabische wereld, kent men dit land (Marokko) ook wel als Al-Maghreb.
Collectie van Moorse hoofden in de wapens van Europese adel en koningshuizen en ook gemeenten. De Moren, roodlippig, dragen kronen en oorringen.

Uit de Duitse Weltkronik (ca. 1400-1410) Regensburg, Bavaria, Germany

“Mozes, links in een roze tuniek, voert zijn dappere leger aan tegen de Moren, die worden geleid door de prinses in de toren. Hoewel de Wereldkroniek verhalen bevat die zijn ontleend aan de Bijbel en de antieke geschiedenis, bevat deze ook doelbewust verzonnen historische verhalen zoals deze. De Moren waren moslims die in middeleeuws Spanje woonden, duizenden jaren na de dood van Mozes. Het verhaal van Mozes die tegen de Moren vecht, werd in de Middeleeuwen bedacht, ongetwijfeld een herziening van de Bijbelse geschiedenis bedoeld om een heilig precedent te scheppen voor de pogingen van middeleeuwse christenen om de Moren uit Spanje te verdrijven. De parallel tussen dit verhaal van Mozes en gebeurtenissen in Europa rond 1400 wordt verder versterkt door de setting van de miniatuur, waarin christelijke soldaten en hun vijanden gekleed zijn in middeleeuwse wapenrusting en vechten voor een middeleeuws kasteel.” (The Getty Museum)
Close-up van de tekening

Moorse vrouw op het wapen van de Gemeente Illerkirchberg (Duitsland)

Een Moor op het wapen van de Gemeente Tuttlingen-Möhringen (Duitsland)

Vrouwelijke Moor op het Wapen van de Gemeente Lauingen (Duitsland) sinds 1451

Meer over Moren in Europese heraldiek hier
De Moren die Spanje en Sicilië veroverden waren Mohammedanen. Zij praktizeerden een religie die later zou uitgroeien tot het soefisme (mysticisme) en het falasifa. Hun beleving van religie was sterk beïnvloed door de Oudgrieken. Wiens kennis en filosofische wijsheid zij hadden geadopteerd uit het veroverde Alexandrië (Egypte). Die kennis en vooral filosofie vormde de basis van hun geloofs-systeem. Vandaar de naam falasifa. Een moorse verbastering van de Griekse term philo-sophia. Werd filosofie. (philo=zoeken naar, sophia=wijsheid)
Lees onderstand boek voor meer informatie over de Moren. Let wel op dat je het origineel uit 1886 leest. Want in veel moderne versies word met woorden gegoocheld en de onwaarheid gepropageerd dat de Moren alles behalve Zwarte mannen en vrouwen waren.

Vóór de Moorse aanwezigheid in Europa en vóór de Trans-Atlantische Slavenhandel en Slavernij periode, leefden al honderden jaren vele gemeenschappen van Zwarte mensen door heel noordelijk, zuidelijk, oostelijk en westelijk Europa. Die daar vermoedelijk al sinds pre-historische tijden waren. En gewoon deel uitmaakten van de maatschappij waarin zij leefden. (lees African Presence in Early Europe, Dr. Ivan van Sertima).
Vanaf de Romeinse tijd tot aan de 17e eeuw zijn er veel bronnen (o.a. Romeinse historici Tacitus, Plinius, Claudius) die spreken over deze gemeenschappen. (lees The Black Tudors; The untold story en Ancient and modern Britons, David McRitchie)
David McRitchie was een schotse historicus uit de 19e eeuw en had door onderzoek aangetoond dat de oorspronkelijke bewoners van Engeland, Ierland, Wales en schotland Zwarte mensen zijn geweest.
Scepsis werd zijn deel.
Pasgeleden kwam het nieuws dat wetenschappers d.n.a onderzoek hadden gedaan op verschillende opgegraven skeletten van 10.000 jaar oud in Engeland. Het blijkt dat de eerste mensen die daar leefden van het Zwarte ras waren.
Op alle continenten vinden archeologen beenderen die na analyse het bewijs leveren dat de oorspronkelijke bewoners Zwarte, Africoïde mensen zijn.
Onderstaande buste is te zien geweest tijdens het Engelse BBC progamma The Incredible Human Journey in 2009.

Het Broederschap van Zwarthuidigen
De voormalige paus Benedictus (Joseph Ratzinger) heeft in zijn familie-wapen een Moor-hoofd (met kroon en oor-ringen).

Het Bruderschaft des Zwarzhauptiger (Het Broederschap van Zwarthuidigen), dit is hun Wapen (Blazoen). Let op de oor-ringen. Rode lippen.

Dit Broederschap was oorspronkelijk vanaf de 14e eeuw een militaire en handels-organisatie in Noord-Oostelijk Europa, maar groeide geleidelijk uit tot een vereniging van vrijgezelle mannen vandaag de dag.
Hun beschermheilige is Saint Maurice, hier te zien aan de ingang van het Huis van de Zwarthoofdigen ( engels: House of Blackheads) in Tallinn, Estland.

Saint Maurice is in het orthodox Christendom een hooggeplaatste Heilige die tijdens zijn leven, in de 3e eeuw na het jaar 0, de commandant was van het Romeinse Thebaanse Legioen (uit Thebe, Egypte). De naam Maurice is een Latijnse afgeleide van het Griekse woord Mauros (zwart).
Hier is hij afgebeeld op een schilderij uit de 16e eeuw.

Stand-beeld van Saint Maurice in Soltz-Haut-Rhin, Frankrijk

In het Europa vóór de 400 jaar durende Trans-Atlantische Slavenhandel en Slavernij kende men de Zwarte mens uit positieve afbeeldingen als De Zwarte Madonna, Saint Maurice, de Moor-Hoofden in blazoenen en uit de vele verhalen, folklore en legendes in Europa.
Het boek Morien
“Morien: A Metrical Romance Rendered into English Prose From the Mediaeval Dutch. Morien also spelled Moriaan) is a 13th century Arthurian romance in Middle Dutch. A 4,720-line version is preserved in the vast Lancelot-Compilatie, and a short fragment exists at the Royal Library in Brussel. The work tells the story of Morien, the Moorish son of Aglovale, one of King Arthurs Knights Of the round Table.”
“Morien: Een metrische roman vertaald in Engels proza uit het middeleeuwse Nederlands. Morien (ook wel gespeld als Moriaan) is een Arthur roman uit de 13e eeuw in het Middelnederlands. Een versie van 4720 regels is bewaard gebleven in de omvangrijke Lancelot-Compilatie, en een kort fragment bevindt zich in de Koninklijke Bibliotheek in Brussel. Het werk vertelt het verhaal van Morien, de Moorse zoon van Aglovale, een van Koning Arthurs ridders van de Ronde Tafel.”
Omdat deze zoon werd beschreven als iemand met een “ravenzwarte gezicht en lijf” kan het niet anders dan dat zowel zijn vader als moeder Zwarte mensen waren. Was zijn vader, de ridder Aglovale, een witte man. Dan zou Moriaan een beetje licht-bruinig zijn.
Is er trouwens niet een Nederlands kinderliedje over “Moriaantje, zo zwart als roet“?
Othello, de Moor van Venetië is een beroemde tragedie van William Shakespeare uit 1603 over de Moorse generaal Othello en zijn vrouw Desdemona.

Shakespeare zijn boek was fictief maar vermoedelijk gebaseerd op een echt bestaand persoon.
Want het is een historisch gegeven dat al vanaf de Romeinse tijd, verschillende bronnen over de aanwezigheid van veel Zwarte gemeenschappen door heel Europa heen spreken. Van Scandinavië tot Italië en Spanje. En van Engeland, Schotland en Wales tot Bulgarije en Hongarije. En vaak behoorden zij tot de regerende klasse. (Black Tudors; The Untold Story, Ancient and Modern Britons Vol. I + Vol. II, David Mc Ritchie, The African presence in Early Europe, Dr. Runoko Rashidi, )
De Mohammedaanse Moren waren Afrikanen die vanaf de 7e eeuw vanuit Noordelijk Afrika in Europa terecht waren gekomen. Na de Moorse overheersing in Europa, vanaf ca.1492, verandert de positie van de Afrikaan, de Zwarte mens in Europese landen.
Moor is in die tijd de benaming voor alle Zwarte mensen.
Ook voor Zwarte mensen die niet islamitisch waren.
Er zijn veel boeken uitgebracht in de moderne tijd (met illustraties) over de Afrikaanse aanwezigheid in middeleeuws Europa en tijdens de Renaissance.


In middeleeuws Europa:
De “Tapestry Wild men and Moors” uit de 14e eeuw. Waarin een Zwarte koning en zijn koningin ergens in Duitsland belegerd worden door de “Wildmen”. Dit waren boswezens uit middeleeuwse Duitse folklore. Dit kunstwerk is te bewonderen in het Museum MFA te Boston.

In 2008 was er een expositie over Zwarte mensen in Europese kunst genaamd “Black is Beautiful, van Rubens tot Dumas.” Een expositie met veel schilderijen uit de 17e en 18e eeuw CE waarin Zwarte mensen werden geportretteerd. Toen het denken in Europa nog niet volledig door Afro-fobie werd gekleurd.
Wat opvalt aan die schilderijen is dat de Zwarte mensen daarin geportretteerd, niet alleen volledig gekleed zijn maar ook gedistingeerd (elegant en verfijnd) worden weergegeven. Vanaf de 19e eeuw worden Zwarte mensen in Europese kunst, kranten en boeken steeds meer afgebeeld als karikatuur en als slaafgemaakten. Dat is wel heel opvallend.
‘Portret van Dom Miguel de Castro’, 1643, Jasper of Jeronimus Beckx

Agrippine Sibyl, een Duitse vrouw, geschilderd door Abraham Janssens in de 16e eeuw.

“Adoration of the Magi”, Fragment van het schilderij van Maarten de Vos uit 1599 CE, waarin De Drie Wijzen, ook wel de Drie Koningen, de geboorte van Jezus opvrolijken met presentjes. Hier zie je de Ethiopische Wijze Koning

De Trans-Atlantische Slavernij werd in deze periode (17e eeuw) een wereldwijd economisch systeem. Het was een ongelooflijk barbaars systeem waarover al veel is gezegd en geschreven.
Slavernij zorgde er ook voor dat racisme tot in elke geleding van de maatschappij in Westerse landen vloeide. Racisme werd institutioneel. Tegelijkertijd kon je zien dat het imago van de Zwarte mens vanaf de 19e eeuw verslechterde. Dit kwam tot uiting in onder andere literatuur en in kunstvormen als schilderen en beeldhouwen. Of in volkscultuur. Zoals de figuur Zwarte Piet in het Sinterklaas feest. Het imago van de Zwarte mens ging heel geleidelijk van positief naar negatief.
Met dit schijven hoop ik een een kleine bijdrage te leveren aan het positief laden van het imago van de Zwarte mens.

