Een onwetend iemand gelooft in het humanistisch idee dat iedereen gelijk is. Een wijzer iemand weet dat sommige volkeren meer gelijk zijn dan andere.
Ik heb het over de situatie in Palestina. Een land in West-Azië (midden-oosten) dat duizenden jaren zo werd genoemd en in 1948 is hernoemd tot Israel. De stichting van deze nieuwe natie (Israel) ging gepaard met veel bloedvergieten. Waarbij honderdduizenden Palestijnen werden verdreven van hun eigen land, zij noemen deze verschrikkelijke gebeurtenissen Nakba. Een Arabisch woord voor “Catastrofe”.
Sindsdien is de hele wereld getuige. En kan dagelijks zien en lezen, in t.v. programmas en in kranten, hoe Palestijnen in hun eigen voorouderlijk land worden onderdrukt door Israeliërs. Het is een niet te ontkennen feit dat de staat Israel een land is waar Apartheid de norm is. We horen het, zien het gebeuren en zwijgen erover.
Deze tragedie heeft een voorgeschiedenis.
Na de Tweede Wereldoorlog werd in 1947 een groot deel van Palestina toebedeeld aan Europese joden. Zij hadden te maken gehad met vervolging en volkerenmoord in hun thuisland Europa. Ik leg nu de nadruk op het woord “thuisland”. Het is een, voor velen onbekende, historisch gegeven. Dat Europa het ware voorouderlijke thuis is van de joodse medemens. Want joden in Israel zijn nakomelingen van een volk in Oostelijk-Europa, dat zich rond de 10e eeuw na christus heeft bekeerd tot het Jodendom. Huidige joden stammen geenzins af van hebreeuwers uit “bijbelse tijden”.
In het kort uitgelegd: Een 10e eeuwse koning van Khazaria (in oostelijk Europa) wilde dat zijn onderdanen handel konden drijven met Byzantijns en Christelijk Europa, en tegelijkertijd ook met zuidelijk gelegen Islamitische landen. En maakte om deze reden het Judaïsme tot staatsreligie. Deze religie blijkt vanaf de 2e eeuw voor christus een religie van bekering te zijn.
*** (lees: The 13th Tribe van Arthur Koestler// The Invention of the Jewish People van Shlomo Sand// The Ashkenazic Jews: A Slavo-Turkic People in Search of a Jewish Identity van Paul Wexler: Boeken geschreven door joodse taalkundigen en historici)***
Deze bekeerlingen tot het Jodendom trokken vanaf de 11e eeuw na christus richting het westen en kwamen in onder andere Duitsland, Polen, Oekraïne en West-Rusland terecht. Zij kregen in de loop der tijd te maken met discriminatie en onderdrukking. Uiteindelijk zagen Duitse Nazis maar één effectieve oplossing voor het “Joodse Probleem”. Wel, over die geschiedenis zijn al vele boeken geschreven en veel ontroerende films gemaakt.
De Westerse mens wilde na de Tweede Wereldoorlog en de holocaust het Joodse Probleem verplaatsen naar een ander werelddeel. Dus werd door de Verenigde Naties, aangestuurd door Europese koloniale machten, een groot deel van Palestina gegeven aan voornamelijk Europese joden.
Grondroof is de juiste benaming. En dit was mogelijk doordat Palestina in 1947 nog een kolonie was van Groot Brittannië. Het is trouwens nooit een vanzelfsprekendheid geweest dat Palestina werd uitverkoren tot nieuwe Heimat (thuisland) voor Europese Joden. Google maar de “Uganda Scheme”. Een voorstel van Zionistische joden om een deel van Uganda, in Oost-Afrika, tot Joodse thuisland te transformeren.
Er is sinds 1947 een stille genocide aan de gang. Joden hebben zichzelf ontmaskerd. Zij zijn voor het Palestijnse volk wat de Nazis waren voor joden. De realiteit van nu is dat Palestijnen te maken hebben met een bijna-fascistische regering van Israel en systematisch worden uitgemoord. Hun culturele rijkdommen, opgebouwd in de loop van duizenden jaren, en gelinkt aan eigenwaarde en trots, worden vernietigd sinds de invasie van joden.
En al decennia lang word hun land gestolen. Door Israeliërs gekoloniseerd en bezet met steeds weer nieuwe nederzettingen. Ook zijn we getuige van een door het Westen gesteunde en zwaar bewapende Israel, dat steeds maar weer oorlogen uitlokt met Palestijnse organisaties. Het uitbreiden van illegale joodse nederzettingen op Palestijns gebied is een van de vele manieren om gewelddadige tegenreacties uit te lokken.
Elke volwassen goed geïnformeerde persoon is ervan op de hoogte. Welke joodse man of vrouw durft nu nog te zeggen, “ich habe es nie gewüßt”? Zoals sommige Duitse Nazis na de Tweede Wereldoorlog in gespeelde onschuld beweerden…

We zien de dingen zoals ze zijn.
Wanneer Israeliërs zich andermans land toe eigenen op een gewelddadige wijze en dit doen op basis van zogenaamde religieuze motieven en een “Goddelijk Recht”. Dan is het toch zeer rechtvaardig wanneer Palestijnen vanuit een Menselijk Recht tegenstand bieden? En in een strijd om dekolonisatie zichzelf, hun land, hun cultuur en eigenwaarde verdedigen tegen de joodse bezetting?
Dit is wat Noam Chomsky over de zogenaamde oorlogen tussen Israel en Palestina heeft te zeggen. Hij is zelf van joodse afkomst, een taalkundige, filosoof, mediacriticus en een politiek activist:
“Israël gebruikt geavanceerde aanvalsvliegtuigen en marineschepen om dichtbevolkte vluchtelingenkampen, scholen, flatgebouwen, moskeeën en sloppenwijken te bombarderen. Om een bevolking aan te vallen die geen luchtmacht, geen luchtverdediging, geen marine, geen zware wapens, geen artillerie-eenheden heeft. Geen commando, geen leger… en noemt het een oorlog. Het is geen oorlog, het is moord”

